Kategoria: Od symaptyków

    W świecie przyrody znane jest zjawisko mimikry polegające na upodobnieniu się zupełnie odmiennych gatunków – stosownie do wymogów wspólnego środowiska naturalnego, w ktorym żyją. Podobne zjawisko występuje również czasem i w technice. 
    Przykladem w tej dziedzinie może być zbudowana w 1852r wysoka, ceglana wieża, wyglądająca jak latarnia morska. Umieszczona jest u wejścia do portu Grimsby pomiędzy 2 śluzami. Grimsby był w owym czasie jednym z najważniejszych portów rybackich w Anglii. W szczytowym okresie, bazowalo tam ponad 500 trawlerów.
    Do budowy wieży o wysokości 309 stóp (94 m), zużyto ponad miliona cegieł. Jest to najwyższa ceglana wieża w hrabstwie Lincolnshire, a zarazem jedna z najwyższych wież w całej Anglii. U szczytu wieży zapalono światło nawigacyjne. Nie takim był jednak, główny cel opisywanej budowli morskiej.
    Wieża przeznaczona zostala głównie do magazynowania energii wody, dla hydraulicznego napędu wrót śluz, oraz 15 żurawi przeładunkowych w jej pobliżu. Na wysokości 200 stóp (61m), umieszczono w niej zbiornik wody o pojemności ok 30 tys. galonów (140 tys. litrów). Spelniała zatem rolę wieży ciśnień aż do czasów, kiedy to do napedu śluz i dźwigów zastosowano ostatecznie napęd elektryczny. Do galerii oraz laterny, umieszczonych na szczycie wieży, prowadzą metalowe, spiralne stopnie, zabezpieczone poręczą i siatką. Zbiornik na wodę został zdemontowany. Roztacza się stamtąd rozlegla panorama miasta i portu. Niestety wieża nie jest udostępniona do zwiedzania przez turystów. Sporadyczne wspinaczki na jej szczyt organizuje miejscowy Rotary Club. Efekt takiej wspinaczki można zobaczyć na yuotube.
    Skutkiem przełowienia, zasoby naturalne Morza Północnego (i innych mórz też) zmniejszyły się drastycznie. Dla upamiętnienia świetności angielskiego rybołówstwa, pozostalo w tym mieście Narodowe Muzeum Tradycji Rybołówstwa, oraz Grimsby Dock Tower. Wieża ma szansę dalszego trwania przynajmniej z dwóch powodów. Po pierwsze: pomimo sędziwego wieku 165 lat (2017r), nadal trzyma się krzepko. Po wtóre: koszt jej rozbiórki byłby wyższy niż naklady na jej bieżące utrzymanie. Zatem – niech trwa i cieszy oczy turystów.
    Widok wieży zawdzięczamy p. Andzejowi Borowcowi – dyrektorowi Urzędu Morskiego w Szczecinie. Natomiast usytuowanie miasta Grimsby, oraz wieży w porcie, zamieszczone w poniższej galerii oglądamy dzięki Google Earth..

    Zdjecia 2 latarń przysłał p. Nils Sternberg ze Szwecji. Za przeslane fotografie – dziękujemy. 
    Nazwa archipelagu w języku szwedzkim brzmi Landskapet Åland, natomiast w języku fińskim Akvenamaa. Podstawowymi gałęziami tamtejszej gospodarki są: rybołówstwo, rolnictwo, żegluga i turystyka. 
    Archipelag Alandzki jest położony pomiędzy Zatoką Botnicką od strony północnej a głównym basenem Bałtyku od południa. Ten obszar miał bardzo burzliwą historię. Kolejno stanowił on domenę Królewstwa Szwecji i Cesarstwa Rosji. Po I WŚ, był przedmiotem sporu pomiędzy Szwecją a Finlandią. W 1921r archipelag został przyznany przez Ligę Narodów Finlandii -na prawach autonomicznej prowincji. Dziedzinami zarządzanymi przez państwo fińskie są: polityka zagraniczna, prawo i sądownictwo, handel oraz finanse. Pozostale sprawy rozstrzygane są na miejscu.

    Dzięki autonomii, archipelag posiada wlasny parlament, rząd, policję, linie lotnicze, flagę i znaczki pocztowe. Ponadto w fińskim parlamencie stale zasiada 1 poseł, a w Radzie Nordyckiej 1 przedstawiciel tego archipelagu.
    Wyspy są zdemilitaryzowane. Obowiązuje tu zakaz ćwiczeń militarnych, przelotów samolotów wojskowych i ruchu okrętów na morskich wodach wewnętrznych. Mieszkańcy archipelagu nie mają obowiązku odbywania służby wojskowej w armii fińskiej.
    Archipelag składa się z 6757 wysp i szkierowych skał, z czego tylko 60 jest zamieszkalych. Łączna ich powierzchnia ma ok. 1,6 tys km². Liczba osób zamieszkujących wyspy wynosi blisko 29 tysięcy. Okolo 95% populacji jest pochodzenia szwedzkiego. Język szwedzki ma tu status języka urzędowego, również w korespondencji z rządem fińskim.

 

    Stolicą prowincji jest Mariehamn (Maariahamina), licząca ok 11,4 tys mieszkańców. Nazwa portu wywodzi się od Marii, żony cara Aleksandra II, który w 1861r. nadał znajdującej się tam wiosce Ȍvernäs – prawa miejskie. Gustaf Erikson, pochodzący z tego miasta -był armatorem największej na świecie floty żaglowców działającej do 1947r. Z czasów tej świetności pozostal cumujący w porcie jako muzeum, żaglowiec- bark Pommern. 
    Akwen zwany Morzem Alandzkim i przyległym do niego Morzem Archipelagowym, obfitują w liczne wyspy oraz skaliste rafy. Dla ułatwienia żeglugi na tych akwenach zbudowano ponad 100 świetlnych znaków nawigacyjnych.

Latarnia morska Lågskär.

 

    Poprzedniczka tej latarni została zniszczona przez wojska rosyjskie w czasie I WŚ. Obecna latarnia zostala zbudowana w 1920r przy północno -zachodnim brzegu niewielkiej wysepki o tej samej nazwie. Położenie geograficzne: 59º50’28”N 19º54’44”E. Maksymalne wymiary tej skalistej wysepki wynoszą 1 X 0,86 km. Usytuowanie wyspy względem archipelagu, oraz lokalizację latarni ukazują zdjęcia nr 7 i 8. 
    Czerwona, betonowa wieża ma czworokątny przekrój. Przylega do niej 1,5 pietrowy budynek. W pobliżu znajduja się zabudowania gospodarcze. Światlo nawigacyjne umieszczone w bialej laternie, wznosi się na 42 m npm. Charakterystyka światła: 1 biały błysk/12 s. Latarnia została zautomatyzowana w 1961r. Od 1986r jest zasilana turbiną wiatrową. W budynku po latarnikach znajduje się stacja ornitologiczna. Wieża nie jest udostępniona do zwiedzania.

Latatnia morska Sälskär.

 

    Latarnia została zbudowana w 1868r w zachodniej części  wyspy Sälskär. Projektantem tej latarni był Axel Hampus Dahlström. Polożenie geograficzne: 60°24’42”N 19°35’31”E. 
    Wysokość okrągłej ceglanej wieży, pomalowanej na biało- wynosi 31m npt. Ponad wieżą znajduje się laterna i otaczająca ją galeria. Źródło światła umieszczone na wysokości 44m npm emituje 2 biale błyski/12s. Zasięg światła wynosi 12 mil morskich (22,2km). 
    Automatyzacja latarni nastąpiła w 1949r. Największe wymiary wyspy Sälskär znajdującej się w północno- zachodniej części archipelagu alandzkiego, wynoszą 0,72 X 0,5 km. Wyspę można zwiedzać, natomiast sama wieża latarni jest zamknięta.

Byłeś na latarni i zrobiłeś ciekawe zdjęcie? Chcesz je pokazać innym? Wyślij je do nas a umieścimy je na naszej stronie.